Een verlanglijstje waar gevers echt iets mee kunnen

Je hebt een verlanglijstje gedeeld en toch krijg je twee keer hetzelfde boek, een tante die klaagt dat alles te duur was en een zwager die maar iets gegokt heeft. Dat ligt zelden aan de gevers. Meestal ligt het aan de lijst.

Zet er drie prijsklassen op

Een lijst waarop alles 80 euro of meer kost, zet je gevers klem. Een collega geeft dan te veel uit om mee te kunnen, of koopt niets van de lijst omdat de goedkoopste optie nog altijd boven het budget zit.

Denk in drie lagen. Een paar grote wensen van 150 tot 400 euro, zoals een Dyson-steelstofzuiger of een KitchenAid, voor ouders of voor een groep die samenlegt. Een middenlaag van 30 tot 60 euro voor vrienden en schoonfamilie, bijvoorbeeld een Le Creuset-braadpan in het klein of een jaar lang je favoriete tijdschrift. En kleine dingen onder de 20 euro voor collega's en de lootjes van de familie: wollen sokken, een goede thee, een paperback die je toch wilde lezen. Wie een verlanglijstje maakt met alleen de grote wensen, krijgt vooral vragen en weinig cadeaus.

Drie wensen is geen lijst

Een lijst met drie items valt uit elkaar zodra er één uitverkocht is en een tweede al door je moeder gekocht wordt. De derde gever staat met lege handen en koopt uiteindelijk iets wat jij zelf nooit gekozen zou hebben.

Tien tot vijftien items is een goed aantal. Dan is er keuze over, ook als de eerste vier gevers snel waren.

Zet gerust varianten van hetzelfde soort ding op de lijst. Drie boektitels die je wilt lezen, twee kleuren van dezelfde sjaal, twee wandelrugzakken van verschillende merken. Gevers kiezen dan wat bij hun eigen smaak past en jij bent met alle uitkomsten tevreden.

Schrijf bij elke wens waarom je hem wilt

Een productnaam met een prijs zegt de gever niets. Eén zin erbij doet dat wel. "Wil eindelijk Thais leren koken" bij een kookboek, "voor mijn ochtendwandelingen" bij een jas, "gehoord in een podcast" bij een roman.

Die toelichting is goud waard als het exacte artikel niet meer te krijgen is. "Antislip yogamat, want de oude schuift op de laminaatvloer" vertelt de gever precies welk alternatief wel en niet werkt. Bij een kaal "yogamat" moeten ze gokken.

Houd de lijst bij en deel de link zelf

Een verouderd lijstje is erger dan geen lijstje. De gever klikt, ziet dat het item uitverkocht is of dat jij het inmiddels zelf gekocht hebt, en kijkt daarna nooit meer naar de lijst.

Loop hem eens per maand na. Haal weg wat je zelf al kocht, zet erbij wat je tegenkwam. Voor één gelegenheid, bijvoorbeeld wanneer je een kerstlijstje maakt, kijk je er de laatste weken voor kerst elke week even naar. Gevers die kunnen reserveren, zien vanzelf wat al weg is.

Stuur de link zelf door en wacht niet tot iemand ernaar vraagt. Een berichtje als "Ik heb een lijstje gemaakt, voor wie het handig vindt" is genoeg. Noem daarnaast in een gesprek een paar dingen die erop staan, voor de oom die liever niet op links klikt.

Laat ruimte voor een gezamenlijk cadeau

Zet bij de duurste wensen dat er samen aan bijgedragen mag worden. Dan hoeft niemand alleen 300 euro op te hoesten en krijg jij toch die ene grote wens. Een abonnement of een uitstapje werkt hier ook goed. Een jaar Storytel of twee nachten in een trekkershut gaat langer mee dan de derde kaarsenset, en gevers kunnen er zelf iets aan toevoegen.

Met die opbouw hoeft niemand meer te gokken. Je kunt vandaag nog je verlanglijstje beginnen en de link klaarzetten voor wie ernaar vraagt.